Czym jest ubezwłasnowolnienie?
Ubezwłasnowolnienie to instytucja prawa cywilnego, której celem jest ochrona osoby, która nie jest w stanie samodzielnie kierować swoim postępowaniem z powodu choroby psychicznej, zaburzeń psychicznych, niepełnosprawności intelektualnej lub innej poważnej dysfunkcji.
Decyzja o ubezwłasnowolnieniu nigdy nie powinna być podejmowana pochopnie, to środek wyjątkowy, ingerujący w prawa jednostki.
Rodzaje ubezwłasnowolnienia w polskim prawie
Polskie prawo cywilne przewiduje dwa rodzaje ubezwłasnowolnienia.
Ubezwłasnowolnienie całkowite, stosowane wobec osoby, która z powodu zaburzeń psychicznych, choroby psychicznej, niepełnosprawności intelektualnej lub innego rodzaju zaburzeń nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem. Osoba taka nie ma zdolności do czynności prawnych.
Ubezwłasnowolnienie częściowe, stosowane wobec osoby, która z powodu swojego stanu psychicznego lub fizycznego potrzebuje pomocy przy prowadzeniu swoich spraw, ale jej stan nie uzasadnia całkowitego pozbawienia zdolności do czynności prawnych.
Kto może złożyć wniosek o ubezwłasnowolnienie?
Wniosek o ubezwłasnowolnienie może złożyć m.in. małżonek osoby, której dotyczy wniosek, krewni w linii prostej (np. rodzice, dzieci), rodzeństwo czy też przedstawiciel ustawowy.
Wniosek o ubezwłasnowolnienie należy złożyć do sądu okręgowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby, której dotyczy sprawa.
Skutki ubezwłasnowolnienia
Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie nie ma zdolności do czynności prawnych, nie może samodzielnie zawierać umów, zaciągać zobowiązań, ani podejmować decyzji prawnych. W jej imieniu działa opiekun ustanowiony przez sąd opiekuńczy.
Osoba ubezwłasnowolniona częściowo może podejmować niektóre czynności samodzielnie, ale w ważniejszych sprawach wymaga zgody kuratora.
Masz pytania dotyczące sprawy związanej z ubezwłasnowolnieniem? Skontaktuj się z naszą kancelarią – udzielimy fachowej pomocy i wskażemy najlepsze rozwiązania.
